ຕົວຄວບຄຸມແຮງແຟງ LDO

ໃນວົງຈອນອິເລັກໂທຣນິກທີ່ຕ້ອງການແຮງດັນຄົງທີ່, ຄວາມນິ່ງຂອງແຫຼ່ງຈ່າຍໄຟມີຜົນໂດຍກົງຕໍ່ຄວາມແມ່ນຍຳ, ສັນຍານລົບກວນ ແລະ ອາຍຸການໃຊ້ງານຂອງອຸປະກອນ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຕົວຄວບຄຸມແຮງແຟງ LDO ຈຶ່ງເປັນທາງເລືອກທີ່ຖືກໃຊ້ຫຼາຍໃນງານຝັງຕົວ, ອຸປະກອນສື່ສານ, ລະບົບຄວບຄຸມ ແລະ ວົງຈອນທີ່ຕ້ອງການ noise ຕໍ່ຳ.

ໜ້າລວມປະເພດນີ້ຮວບຮວມອຸປະກອນ LDO ສຳລັບງານ power management ຫຼາຍແບບ ຕັ້ງແຕ່ຮຸ່ນກຳນົດແຮງດັນຄົງທີ່ໄປຈົນເຖິງຮຸ່ນປັບແຕ່ງໄດ້. ການເລືອກໃຊ້ຄວນພິຈາລະນາໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບ input voltage, output current, ການສູນເສຍກຳລັງ ແລະ ຂອບເຂດອຸນຫະພູມຂອງແອັບພລິເຄຊັນ.

ບົດບາດຂອງ LDO ໃນລະບົບຈ່າຍໄຟ

LDO ຫຼື low dropout regulator ເປັນອົງປະກອບທີ່ຊ່ວຍຄວບຄຸມແຮງດັນຂາອອກໃຫ້ຄົງທີ່ ໂດຍໃຊ້ຄວາມຕ່າງລະຫວ່າງ input ແລະ output ບໍ່ຫຼາຍ. ຈຸດເດັ່ນຂອງອຸປະກອນປະເພດນີ້ຄືຄວາມງ່າຍໃນການອອກແບບວົງຈອນ, ການສ້າງ ripple ຕໍ່ຳ ແລະ ຄວາມເໝາະສຳລັບການຈ່າຍໄຟໃຫ້ IC ທີ່ອ່ອນໄຫວ.

ໃນງານຈິງ LDO ມັກຖືກນຳໄປໃຊ້ຫຼັງ switching regulator ເພື່ອກັ່ນແຮງດັນໃຫ້ສະອາດຂຶ້ນ ຫຼື ໃຊ້ເປັນຈຸດຈ່າຍໄຟສະເພາະໃຫ້ sensor, MCU, FPGA ແລະ ວົງຈອນ analog. ສຳລັບລະບົບທີ່ກ່ຽວກັບແຫຼ່ງຈ່າຍໄຟຫຼາຍຂັ້ນ, ການພິຈາລະນາຮ່ວມກັບ ການຈັດການແບັດເຕີຣີ ກໍຊ່ວຍໃຫ້ອອກແບບໄດ້ຄົບຖ້ວນຫຼາຍຂຶ້ນ.

ການເລືອກ LDO ໃຫ້ເໝາະກັບໂຫຼດ

ການເລືອກຮຸ່ນທີ່ເໝາະບໍ່ຄວນມອງພຽງ output voltage ເທົ່ານັ້ນ. ຜູ້ອອກແບບຄວນເບິ່ງ output current, input voltage range, quiescent current ແລະ ການຄາຍຄວາມຮ້ອນ. ຖ້າ input ສູງກວ່າ output ຫຼາຍ ແລະ ໂຫຼດກິນກະແສສູງ, ກຳລັງສູນເສຍຈະເພີ່ມຂຶ້ນຕາມ ຈຶ່ງຕ້ອງຄຳນຶງເຖິງ thermal margin ເປັນພິເສດ.

ສຳລັບວົງຈອນທີ່ຕ້ອງການແຮງດັນຄົງທີ່ຊັດເຈນ, ຮຸ່ນ fixed output ອາດຈະເໝາະກວ່າ. ແຕ່ຖ້າຕ້ອງການຄວາມຍືດຫຍຸ່ນໃນການອອກແບບ ຫຼື ປັບຄ່າໃຫ້ກົງກັບແອັບພລິເຄຊັນຫຼາຍຮູບແບບ, ຮຸ່ນ adjustable ຈະຕອບໂຈດໄດ້ດີ. ໃນລະບົບທີ່ມີການປະສານງານຫຼາຍສັນຍານ, Configurable Mixed Signal ICs ກໍເປັນອີກກຸ່ມທີ່ມັກໃຊ້ຄູ່ກັບແຫຼ່ງຈ່າຍໄຟທີ່ນິ່ງ.

ຕົວຢ່າງຮຸ່ນທີ່ພົບໄດ້ໃນໝວດນີ້

ໃນກຸ່ມຮຸ່ນທີ່ເນັ້ນຄວາມແມ່ນຍຳ ແລະ ການນຳໄປໃຊ້ທົ່ວໄປ, ROHM Semiconductor ມີຫຼາຍທາງເລືອກເຊັ່ນ BD15IC0WEFJ-E2 ສຳລັບ 1.5V 1A, BD50GC0WEFJ-E2 ສຳລັບ 5.0V 1A ແລະ BD60GC0WEFJ-E2 ສຳລັບ 6.0V 1A. ກຸ່ມນີ້ເໝາະກັບ